تبلیغات
آیات تاریخی قرآن کریم - شأن نزول آیات قرآن - شأن نزول آیه (96) سوره «مریم»
لینك به ما


لوگوی دوستان

هر گونه استفاده از محتوای این قالب در جهت ترویج فرهنگ غنی شیعه و عاشورا با ذکر منبع مجاز و بلامانع می باشد
با تشکر محمد جمال دهقان پور


إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً
مسلماً كسانى كه ایمان آورده و كارهاى شایسته انجام داده اند، خداوند رحمان محبتى براى آنان در دل ها قرار مى دهد!

شأن نزول:
محبّت على(علیه السلام) در دل هاى مؤمنان
در بسیارى از كتب حدیث و تفسیر اهل تسنن (علاوه بر شیعه) روایات متعددى در شأن نزول آیه «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً» از پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) نقل شده است كه: نشان مى دهد نخستین بار این آیه در مورد على(علیه السلام)نازل گردیده است، از جمله:
«علامه زمخشرى» در «كشاف»، «سبط ابن جوزى» در «تذكره»، گنجى شافعى»، «قرطبى» در تفسیر مشهور خود، «محب الدین طبرى» در «ذخائر العقبى»، «نیشابورى» در تفسیر معروف خود، «ابن صباغ مالكى» در «فصول المهمّه»، «سیوطى» در «درّ المنثور»، «هیثمى» در «صواعق المحرقه»، و «آلوسى» در «روح المعانى» را مى توان نام برد كه در ذیل به تعداى از احادیث رسیده اشاره مى كنیم:
1ـ «ثعلبى» در تفسیر خود، از «برّاء بن عازب» چنین نقل مى كند: رسول خدا(صلى الله علیه وآله)به على(علیه السلام) فرمود: قُلِ اللّهُمَّ اجْعَلْ لِى عِنْدَكَ عَهْداً، وَ اجْعَلْ لِى فِى قُلُوبِ الْمُؤْمِنِیْنَ مَوَدَّةً، فَأَنْزَلَ اللّهُ تَعالى: إِنَّ الَّذِیْنَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً:
«بگو خداوندا! براى من عهدى نزد خودت قرار ده، و در دل هاى مؤمنان مودت مرا بیفكن، در این هنگام، آیه إِنَّ الَّذِیْنَ آمَنُوا... نازل گردید».(1)
عین همین عبارت یا با كمى اختلاف، در بسیارى از كتب دیگر آمده است.
2 ـ در بسیارى از كتب اسلامى این معنى از «ابن عباس» نقل شده كه، مى گوید: نُزِّلَتْ فِى عَلِىِّ بْنِ أَبِیْطالِب «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً» قالَ: مَحَبَّةً فِى قُلُوبِ الْمُؤْمِنِیْنَ:
یعنى: «آیه إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا... درباره على بن ابیطالب(علیه السلام) نازل گردیده، و معنى آن این است: خدا محبت او را در دل هاى مؤمنان قرار مى دهد».(2)
3 ـ در كتاب «صواعق» از «محمّد بن حنفیه» در تفسیر این آیه، چنین نقل مى كند: لایَبْقى مُؤْمِنٌ إِلاّ وَ فِى قَلْبِهِ وُدٌّ لِعَلِىٍّ وَ لاَِهْلِبَیْتِهِ:
«هیچ فرد با ایمانى پیدا نمى شود مگر این كه در درون قلبش، محبت على و خاندان او است».(3)
4 ـ شاید به همین دلیل در روایت صحیح و معتبر از خود امیر مؤمنان على(علیه السلام)چنین نقل شده: لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَیْفِى هذا عَلى أَنْ یُبْغِضَنِی ما أَبْغَضَنِى وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْیا بِجَمّاتِها عَلَى الْمُنافِقِ عَلى أَنْ یُحِبَّنِى ما أَحَبَّنِى وَ ذلِكَ أَنَّهُ قُضِىَ فَانْقَضَى عَلى لِسانِ النَّبِىِّ الاْ ُمِّىِّ(صلى الله علیه وآله) أَنَّهُ قالَ لایُبْغِضُكَ مُؤْمِنٌ وَ لایُحِبُّكَ مُنافِقٌ:
«اگر با این شمشیرم بر بینى مؤمن بزنم كه مرا دشمن دارد هرگز دشمن نخواهد داشت، و اگر تمام دنیا (و نعمت هایش) را در كام منافق فرو ریزم كه مرا دوست دارد، دوست نخواهد داشت، این به خاطر آن است كه پیامبر(صلى الله علیه وآله)به صورت یك حكم قاطع به من فرموده است: اى على! هیچ مؤمنى تو را دشمن نخواهد داشت و هیچ منافقى محبت تو را در دل نخواهد گرفت»!(4)

5 ـ در حدیثى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم: پیامبر(صلى الله علیه وآله) در آخر نماز خود با صداى بلند به طورى كه مردم مى شنیدند، در حق امیر مؤمنان على(علیه السلام) چنین دعا مى كرد: أَللّهُمَّ هَبْ لِعَلِىٍّ الْمَوَدَّةَ فِى صُدُورِ الْمُؤْمِنِیْنَ، وَ الْهَیْبَةَ وَ الْعَظَمَةَ فِى صُدُورِ الْمُنافِقِیْنَ فَأَنْزَلَ اللّهُ إِنَّ الَّذِیْنَ آمَنُوا...:
«خداوندا! محبت على(علیه السلام) را در دل هاى مؤمنان بیفكن، و همچنین هیبت و عظمت او را در دل هاى منافقان، در این هنگام آیه فوق و آیه بعد از آن نازل شد».(5)
به هر حال، همان گونه كه در تفسیر آیات فوق گفتیم، نزول این آیه در مورد على(علیه السلام)به عنوان یك نمونه اتم و اكمل است و مانع از تعمیم مفهوم آن در مورد سوره طه   
همه مؤمنان با سلسله مراتب، نخواهد بود.(6)
 

 

1. طبق نقل، «احقاق الحق»، ج 3، ص 83 تا 86; «نور الثقلین»، ج 3، ص 363 و 364; «قرطبى»، ج11، ص161 .
2. «احقاق الحق»، ج 3، ص 83 تا 86; «بحار الانوار»، ج 35، ص357; «المیزان»، ج 14، ص115; «شواهد التنزیل» حاكم حسكانى، ج 1، ص 471 و 472; «درّ المنثور»، ج 4، ص287 .
3. «احقاق الحق»، ج 3، ص 83 تا 86; «بحار الانوار»، ج 35، ص335; «الغدیر»، ج 2، ص65; «شواهد التنزیل» حاكم حسكانى، ج 1، ص 476 و 477.
4. «روح المعانى»، ج 16، ص130; «مجمع البیان»، ج 6، ص455; «نهج البلاغه»، كلمات قصار، كلمه 45; «بحار الانوار»، ج 39، ص296; «نور الثقلین»، ج 3، ص364.
5. «بحار الانوار»، ج 35، ص354، و ج 36، ص100 ; «تفسیر عیاشى»، ج 2، ص142; «نور الثقلین»، ج 2، ص343، و ج 3، ص363; «تفسیر صافى»، ج 2، ص435.
6-شأن نزول آیات قرآن، ص 310



 لینك مطلب  نظرات []     نوشته:احسان سوزنگر    معرفی به دوستان
بنر ما


آمار بازدیدها
امروز: نفر
دیروز: نفر
این ماه: نفر
ماه گذشته: نفر
آخرین بازدید:
كل بازدیدها: نفر
افراد آنلاین:

نفر

اطلاعات پست ها
آخرین به روز رسانی:
تعداد پست ها : عدد
ایجاد صفحه: 105 ثانیه
پشتیبانی آنلاین

CopyRight All Rights Reserved by KHAFAN 30TI.MIHANBLOG.COM
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به آیات تاریخی قرآن کریم - شأن نزول آیات قرآن است . هر گونه كپی برداری ازمطالب یا تصاویر این سایت تنها با ذكر منبع مجاز می باشد .